هالوکس والگوس:

انحراف به سمت خارج شست پا را هالوکس والگوس می گویند. عواملی مثل کف پای صاف شدید، مکانیک غیرطبیعی پا، فلج مغزی، CVA و سکته مغزی و آرتریت روماتوئید می توانند از علل ایجاد آن باشند.

سن ایجاد آن از 30 تا 50 سال است. در زنان بیشتر اتفاق می افتد. این بدشکلی به خاطر نوع کفش نیست و هر نوع کفشی می تواند هالوکس والگوس ایجاد کند چه کفش تنگ و نوک تیز و چه غیر از آن. در هر حال کفش به عنوان عاملی است که در یک فرد مستعد به هالوکس والگوس، باعث سرعت یافتن روند این بدشکلی می شود. معمولاً دوطرفه است و نوع دوطرفه، اغلب زمینه خانوادگی دارد. در کل 2-4 درصد احتمال بروز در افراد جامعه دارد.

از سال 1970 که کفش های چرمی جدید، جای کفش های رایج یونانی – رومی و صندل های با کف سخت را به صورت انبوه گرفت، بروز هالوکس والگوس، شدت گرفت.

همه افرادی که کفش های تنگ و نوک تیز می پوشند دچار هالوکس والگوس نمی شوند و از طرفی در جماعت بومیان آفریقا که هیچ گاه کفش نمی پوشند، این بیماری دیده می شود. لذا کفش، علت اصلی نیست و عوامل داخلی و استعداد ابتلا در هر فرد، عامل اصلی می باشد.

علائم بالینی:

– انحراف ظاهری انگشت شست پا به سمت خارج

– تورم و قرمزی و درد ناحیه داخل انگشت شست

– عدم توانایی در پوشیدن کفش دلخواه

درمان:

استفاده از ارتوزهای بین انگشتی و محافظ بونیون، تا حدودی می تواند درد و علائم را کم کند. اما هیچگاه راه درمان و بهبود بدشکلی انگشت شست نیست. درمان دیگر جراحی است. قبل از درمان، مهم است که توقعات فرد، از انجام این نوع جراحی مشخص شود. بیمار باید بداند، محدوده حرکات انگشت شست، پس از عمل کاهش می یابد، احتمال درد پس از عمل و حتی عود وجود دارد و درصد بالایی از افراد (حدود 40 درصد) پس از جراحی باز هم قادر نخواهند بود از کفش مورد دلخواه، استفاده نمایند.

روشهای مختلفی برای جراحی وجود دارد که براساس زاویه ایجاد شده در انگشت، روش مناسب جراحی انتخاب می شود. اما آنچه نیاز به یادآوری است آن است که اگرچه منطقه مورد جراحی کوچک است اما عمل جراحی هالوکس، جراحی بزرگی محسوب می شود.

اشتراک گذاری در facebook
Facebook
اشتراک گذاری در email
Email
اشتراک گذاری در whatsapp
WhatsApp
اشتراک گذاری در print
Print
نوبت دهی آنلاین